Diary Januari 2005
Date   Highlights
1-1-05   Vandaag nog even de massagesalon bezocht. Er was iets vreemds met mijn voeten aan de hand. Ze vroegen me of hun leraar er naar mocht kijken. Het oordeel van de "voetendoctor" was dat ik niet meer zoveel koud water/frisdrank mocht drinken. Toch knap dat ze aan mijn voeten kunnen zien dat ik alleen maar koude sinas en appelsap (PingGuoZhi) drink.
3-1-05  

Gisteren zijn we een dagje op stap geweest in Shanghai en het was een erg geslaagde dag. Het weer werkte mooie mee. Wel koud maar droog en zonnig. Binnen anderhalf uur waren we in Shanghai op een van de mooiste winkelstraten. In Shanghai is duidelijk wel kerst en oud op nieuw gevierd. Wat dat betreft is Suzhou nog niet zo westers als deze gigantische wereldstad met maar liefst 16 miljoen inwoners.

Ik heb wel erg moeten lachen om al die chinese mannen met die roze oorwarmers in de vorm van sterretjes en hartjes. Vooral dat serieuze gezicht dat ze erbij trekken gaf de doorslag. Ik heb helaas geen foto kunnen (lees durven) maken. Als Janneke er bij was geweest hadden we er wellicht wel een stuk of 10 gehad.

We hebben in Shanghai weer een nieuwe buurt ontdekt genaamd "Shanghai new world" oftewel " XinTianDi". Dit was wat we nog misten in Shanghai. Een gezellige straat met cafeetjes en restaurantjes waar je lekker op het terras kunt gaan zitten. Terrasjes zijn in China erg schaars. Dit is een erg westerse buurt met ook westerse prijzen en je ziet er dan ook veel chinese toeristen die zich even in het westen wanen. Verder viel ons op dat er weer enkele zeer grote en hypermoderne 'malls' zijn bijgekomen. Blijkt maar weer dat de Chinezen ook langzaam maar zeker steeds meer te verteren hebben. Ik heb zelfs een Porsche dealer en " Fellali" dealer bezocht in Shanghai. Ik moet zeggen, toen begon het toch weer erg te kriebelen al snap ik niet dat iemand zich met zo'n auto op de chinese wegen durft te vertonen. Een Hummer zou meer op z'n plaats zijn in China.

Veel kerstversieringen in Shanghai.

Ingang van een heel nieuwe "mall" met maar liefst 7 verdiepingen.

De verlichting op Nanjing Lu blijft heel mooi.

Suus is nog op TV geweest in China

 

8-1-05  

Vandaag even JinJi lake bezocht dat op loopafstand van ons appartement ligt. Het was vandaag blijkbaar een goede dag om te trouwen want we hebben toch zeker meer dan 50 bruidsparen gezien, misschien wel 100. Voor de Chinezen is de datum altijd belangrijk voor speciale gelegenheden dus 8 Januari zal wel geluk brengen (of een lang leven).

Op de achtergrond de brug waar ik elke dag overheen moet als ik naar mijn werk ga. Op de achtergrond wordt weer een hele stad uit de grond gestampt. Vanuit die brug heb je een mooi uitzicht op de skyline van SIP (niet op deze foto te zien dus). Best indrukwekkend.

In het park zijn veel moderne kunstwerken te vinden. Op de achtergrond de uitbreiding van JinJi lake zichtbaar.Het wordt een heel groot meer zo te zien. Kun je je voorstellen hoeveel grond hiervoor verplaatst moet worden?

Na afloop het nieuwe restaurant in de buurt getest (en goed bevonden). Echt Chinees eten zoals jullie kunnen zien :-)

13-1-05  

De tijd vliegt voorbij. Ik kan de gebeurtenissen binnen XPS nauwelijks meer volgen zo druk zijn we met de opstart van de fabriek, de opening volgende week woensdag en het aannemen van nieuwe mensen. Inmiddels zijn we (geloof ik) met 13 personen op kantoor en 6 personen in produktie, 2 poetshulpen en de chauffeur. Het aantal mensen in produktie zal heel snel gaan stijgen in de komende maanden.

Volgende week komt een hele delegatie vanuit Nederland dus dat wordt gezellig. Wel nog even zaterdag en zondag doorwerken om alles voor te bereiden.

Suus heeft met de taxi deze week nog een fietser van de weg afgereden. Iets dat we hier regelmatig zien gebeuren. Ik heb mijn frustratie over de chinese chauffeurs de afgelopen dagen niet onder stoelen of banken gestoken dus ik werd door alle collega's uitgedaagd om mijn kunsten vandaag te vertonen. Ik had namelijk beweerd dat ik tot nog toe geen enkele chauffeur gezien had die strak achteruit een bocht kon nemen. Met z'n twintigen stonden ze na de pauze allemaal buiten om het spectakel te zien. Ik kan nog niet bijkomen van het lachen want onze full-time chauffeur kreeg het niet voor elkaar terwijl ik in de auto stap en in een keer strak door de bocht ga. Wel lullig toen ik daarna bij het parkeren even een paaltje raakte want die bus is toch een heel stuk langer dan ik in gedachte had. Maar daar praten we verder niet meer over. Xiao Li heeft het ook nog geprobeerd maar na 4 pogingen waarbij de motor 10 keer afsloeg omdat ze een automaat gewend is heeft ze het toch maar opgegeven. Wel dapper moet ik zeggen want we hadden een kritisch publiek.

20-1-05  

De grote opening is achter de rug en we kunnen eventjes op adem komen. Het was een heel spektakel gisteren. De verf was nog niet droog of de bezoekers kwamen al, dus weer een just-in-time delivery. S'morgens een hele delegatie Japanners (8 stuks) op bezoek gehad en 's middag hadden we voor de officiele opening ongeveer 70 genodigde gasten. Het gebeuren werd geopend door een traditionele Chinese leeuwendans met trommelmuziek. De gasten werden ontvangen door 4 chinese schoonheden in chinese kleding. De bedoeling was in eerste instantie dat de XPS dames dit zouden doen maar ik heb begrepen dat de jurken niet pasten dus toen maar profs ingehuurd. Toespraken werden gehouden door Jan van der Steen, een topambtenaar (Ab Ravestein) van het ministerie van economische zaken en een hoge chinese functionaris van SIP. Linten werden geknipt en volgens chinese traditie werden de ogen van de leeuw rood gekleurd en een munt in de mond gelegd. De diepere betekenis hiervan ken ik niet maar het heeft ongetwijfeld met geluk te maken. Het formele gedeelte werd afgesloten door natuurlijk het vuurwerk. Vervolgens de rondleiding door het gebouw en de fabriek met de champagne. 's Avond in een splinternieuw (10 dagen oud) 5 sterrenhotel gedineerd met een man of 40. Tijdens het eten werd er chinese muziek gespeeld op oude chinese instrumenten. Jan dacht dat hij van het eten kon gaan genieten maar hij heeft volgens mij welgeteld 5 minuten op z'n stoel gezeten. De rest van de avond toespraken en toosten. Henny had nog een mooie toespraak waarbij Jan z'n stropdas werd ingekort maar het hele verhaal is te lang om te vertellen.

Assemblage werkzaamheden in onze fabriek.

Onze nieuwe modelshop

Jerome in de nieuwe meetkamer waar ik trots op ben

De ingehuurde modellen...ik vind de buitenste twee het mooiste

Het officiele gedeelte

De leeuwendans

Traditionele muziek tijdens het eten

Jan met ingekorte stropdas

De schoonmaakploeg de volgende dag

 

29-1-05  

Er is weer even tijd om het dagboek bij te werken. Alle bezoekers zijn weer huiswaarts gekeerd.

Na de opening hebben we met de familie van der Steen, Henny en Truus en Xu Shi Ze de lokale (electrische) fietsen fabriek bezocht. Na een bezoek aan de showroom hebben we de fietsen ook nog even kunnen testen. Niet op een testbaan zoals ik dat verwacht had maar gewoon in de aankomsthal en door de gang met marmeren tegels. Geen ongelukkken gemaakt maar volgens mij wel een paar krassen op de tegels achtergelaten.

Afgelopen woensdag weer voor een paar dagen naar het warme zuiden van China gereisd om samen met Janneke een paar potentiele leveranciers te bezoeken. Eerst naar Zhuhai gevlogen, daarna met de boot naar Shenzhen en vervolgens vrijdagavond weer terug naar Shanghai. Het weer daar was een hele verademing. De temperatuur zal ergens tussen de 20 en 22 graden geweest zijn. In Suzhou blijft het overal erg koud.

In Shenzhen moesten we natuurlijk het grote "fake warenhuis" bezoeken. Je moet je voorstellen, dat is een waren huis met de afmetingen van een typische Ikea maar dan met 5 verdiepingen vol met "merk"kleren, horloges, zonnebrillen, tassen,CD's, DVD's, stereo installaties, verrekijkers etc etc. We waren erg populair en dat was te merken aan het nodige trek-en-duw-werk van de verkoopsters. Ik had op een gegeven moment een mooie Fellali horloge gezien en had wel interesse. Er werd heel geheimzinnig gedaan, we werden door een small gangetje naar de achterkant van de winkel geleid, een kast werden uitgeruimd en achter de kast zat een verborgen deurtje (zeg maar luik). Wij dus door het luik dat achter ons weer op slot ging en de kast werd weer ingeruimd. We kwamen in een klein kamertje terecht waar nog meerdere klanten waren en een 4-tal verkopers. Ik snap de geheimzinnigheid totaal niet want in dit winkeltje lagen dezelfde spullen als in de rest van het warenhuis. Ik moet wel zeggen dat dit A-kwaliteit spullen waren en niet van echt te onderscheiden misschien vandaar die geheimzinnigheid. Voordat we de ruimte konden verlaten moest dus eerst weer gekeken worden of er agenten in de winkel waren, kast uitgeruimd etc. Echt een toneelstuk want iedereen weet wat zich afspeelt in het warenhuis. Veel Hong Kong Chinezen reizen naar Shenzhen om hier hun inkopen te doen.

Er was net genoeg ruimte om te zitten maar keus genoeg

Paste helaas niet in de handbaggage.

Zelfs berenvellen werden verkocht.

Als je DVD's of CD's wilde kopen was dit het luik waar de verkoper door verdween. Boven de 5de verdieping was volgens mij nog een verborgen verdieping met een groot magazijn aan spullen waar alle shops gebruik van maakten. In elke winkel zag je wel een of ander luik waar de verkopers doorheen kropen.

 

Je kunt het leuk vinden of niet maar dit hoort ook bij China en zal de komende jaren ook nog niet verdwijnen ondanks de zware kritiek van de rest van de wereld. We wilden vorige week nog DVD's kopen in Suzhou maar alle DVD winkels waren leeg. Toen we navraag deden zeiden ze dat deze week de politie kwam inspecteren maar dat volgende week de DVD's weer te koop waren. Op die manier kan men dus beweren dat er volop geinspecteerd wordt maar dat ze maar niets kunnen vinden.

    Suus is deze week nog met Truus, Henny en Xiao Li op stap geweest. Vrijdag stond Luzhi op het programma. Luzhi is een Watertown net zoals Tongli maar een stuk dichter in de buurt van Suhzou. In Luzhi hebben ze nog een oud chinees huis bezocht dat door een paar chinezen bewoond werd. Het was er steenkoud want ze hadden geen verwarming en als huisdier hadden ze een haan en een konijn. S'avonds op weg naar het India's restaurant nog verdwaald op SIP. Zelfs Xiao Li kende de weg niet. Het eten in het India's restaurant was heerlijk en ik maar ongedefinieerd voedsel eten in Shenzhen.