Diary September 2008
Date   Highlights
24-8-2008  

De augustus folder is een beetje vol dus maar alvast met September gestart.

The august folder is a bit full so started with September already.

Ons nieuw familielid.....Our new family member.........FISCO !

Fisco is 5.5 maanden oud en moet nog een stuk groeien. Het word een behoorlijk grote Duitse herder. Fisco is geimporteerd uit Duitsland en stamt van de "vom Fichtenschlag" bloedlijn. Hij komt van dezelfde fokker en uit de dezelfde familie als commisaris Rex van TV. In Europa is het heel lastig om van deze fokker in Duitsland een hond te krijgen maar we hebben hier Tom Wilcox via internet ontmoet. Tom werkt samen met het Fichtenschlag team in Duitsland en mag in de USA met hun bloedlijn fokken. We hebben hun 2x bezocht in Fillmore NY en ze leven helemaal met hun honden in de natuur en hun honden zijn alles voor hun. Geweldig mooi gezicht. Tom werkt samen met de Rochester politie en met de luchtmacht om voor hun honden te trainen.Vol trots vertelt hij ook dat hij honden aan Don Johnson, Robert Wagner en George Foreman heeft geleverd. Hij liet ons ook een video zien waarin commisaris Rex en de hond voor Robert Wagner per vliegtuig worden opgehaald. Zie ook www.steinquelle.org/picsreferrals.html

Hij is helemaal gek van Duitsland en alles dat met Duitsland te maken heeft. Zo heeft hij een Duitse auto en honden-trailer uit Duitsland laten overkomen. Bij zijn huis hangen duitse vlaggen en hij traint de honden met duitse commando's (met engels accent).

Fisco is 5.5 months old and still needs to grow a lot. He will become be a large German Shepherd. Fisco has been imported from Germany and comes from the "Vom Fichtenschlag" bloodline. Same bloodline and same breader as commisaris Rex from TV. We are very happy with him and he is really wonderfull and very smart.

 

 

30-8-2008  

Dit is een filmje opgenomen bij een van de lokale county fairs. Na die fair in Lisle hebben we de smaak te pakken gekregen :-) Dat spel dat je op de achtergrond ziet is hier nog steeds heel populair. Ik ben even de naam kwijt van die beestjes op de voorgrond maar ze worden voornamelijk gebruikt voor de wol.

Dit zijn wel heel bijzondere konijnen op de grootste fair in NY state in Syracuse. Vooral die zwarte op de achtergrond. Heb je ze ook gezien Annemiek of heb je alleen naar de kippen gekeken? :-)

 

 

 

6-9-2008  

Het wordt tijd dat we ons verdiepen in het soort reptielen dat af en toe ons pad kruisen. Deze kwamen we tegen tijdens een wandeling in Webster. Ik heb hem met een (lange) stok moeten motiveren om toch maar over te steken. Het blijkt een garter snake te zijn die hier veel voorkomen. Ze bijten wel maar zijn niet echt giftig. Er blijken in Upstate NY zo'n 16 verschillende soorten te zijn maar de meeste zijn niet giftig.

It's about time we learn a little bit about the reptiles in Upstate NY. This one we met during a hike in Webster park.I had to gently push it with a (long) stick to make sure it wouldn't block our path. It's a garter snake that are very common here. They do bite but are not considered venomous.It appears that in Upstate NY we have 16 different types of snakes but most of them are not venomous.

Het weer is nog steeds heerlijk en variert tussen de 25 en 30 graden maar 's avonds koelt het wel snel af. Op 20 minuten rijden ligt Charlotte beach en daar was het op labour day gezellig druk.Voor Nederlandse begrippen is dit natuurlijk niet druk.

The weather is still great, temperatures vary between 25 and 30 degrees but in the evening it gets chilly quite fast. 20 Minutes away we have Charlotte beach and during labour day is was a popular place to be.

De ene orkaan volgt de andere op maar het enige dat we er in Upstate NY van meekrijgen is wat regen en een onstuimig meer. Zo zag het er uit vanuit onze tuin.

One storm after another but Upstate NY is quite safe. Due to the storms we only get some rain and some waves in the lake. This is how it looked viewed from our garden.

 

 

9-11  

Rijbewijs:

De vlag kan uit. We vonden 9-11 wel een geschikte datum om ons rijbewijs te gaan halen en het is ons gelukt hoor!! Het theorie examen en de 5 urige cursus drank/drugs en verkeer hadden we enkele maanden geleden al gedaan en dat was al een hilarische ervaring maar dit sloeg alles.We hadden een afspraak gemaakt in Canandaigua omdat die nog plaats hadden dus we dachten ergens een soort CBR gebouw te vinden waar we zouden starten maar nee hoor. Er stond alleen een bord aan de weg waar op stond dat we moesten wachten op de DMV examinator. We waren gelukkig op tijd en er stond slechts 1 tiener met moeder voor ons. Even later komt een examinator aangereden die dus alle wachtenden (inmiddels een hele rij tieners + ouders en 2 oudere Hollandse jongeren) een voor een het examen moet afnemen. Het hele examen duurt zo'n 10 minuten en je gaat hooguit een blokje om. Natuurlijk is die examinator weer zo'n typisch figuur. Hoe zal ik het zeggen...een gigantische EIKEL. Ik was het eerste aan de beurt en ik had natuurlijk het zwarte monster bij me. Loopt hij meteen naar Suzanne om te vragen naar haar rijbewijs. Het is hier namelijk zo dat je in je eigen auto examen doet en je samen met iemand met rijbewijs er naartoe moet rijden. Nou weet ik wel dat ik er erg jong uit zie :-) maar toch geen 16 meer hetgeen zo'n beetje de gemiddelde leeftijd was. We hebben hem toen uitgelegd dat we uit Nederland kwamen en natuurlijk al lang ons rijbewijs hadden en hier gewoon ons NYS rijbewijs moesten halen. Enfin, ik begin te rijden en bij het eerste stopbord begint hij al. Bij het stopbord moest ik voor de zebra stoppen en niet voorbij de zebra. Ik hem vriendelijk uitgelegd dat als ik dat zou doen, ik geen enkel zicht op de weg had die ik moest opdraaien maar dat zag hij anders. Vervolgens file parkeren hetgeen ik perfect doe en hem strak langs de kant zet. Helemaal fout, ik had alleen mijn spiegels gebruikt en niet achterom gekeken. Toen kwam het mooiste, ik rij een voorrangsweg op en raak het gas even aan. Vraagt hij of ik weet wat de maximale snelheid is. De naald raakte heel even 35 mph waar de limit 30 was. Ik dacht nog zal ik hem zeggen dat dit met deze auto onmogelijk is en hij bij 30 afslaat maar ik dacht gevoel voor humor heeft hij niet dus laat maar. Daarna moest ik weer via een stopbord een voorrangsweg oprijden en ik zie van links als ik heel goed kijk in de verte een auto aankomen. Ik sla dus rechts af en vraagt hij: "zag je die auto van links niet?" Ik zeg natuurlijk wel maar er was zoveel plaats en tijd dat ik hem niet hinderde (en ik dacht daarbij ik accelereer niet als een opa) maar dat zag hij natuurlijk weer heel anders. Ik reed op een gegeven moment zo langzaam en voorzichtig dat ik echt niet goed werd van mezelf en begint hij te zeuren over mijn roekeloze rijstijl en dat ik road rage uitlok....werkelijk waar zeg. Ik had hem bijna de auto uitgezet. Tegen Suus vertelde hij nog dat ik een zware voet had en road rage uitlokte. Te gek voor woorden gewoon. Ik reed echt als een oude opa en de toerenteller is nauwelijks boven de 1500 geweest. Daarbij komt dat de gemiddelde amerikaan 10 keer slechter rijdt dan de gemiddelde nederlander. Dat alles dus in 5 minuten rijden en toen we klaar waren kreeg ik nog een hele preek. Dat hij verwachtte dat ik op examen niet zou rijden als normaal (weet hij veel :-)) en dat hij me eigenlijk moest laten zakken. Maar ik krijg het papiertje dan toch.

Toen was Suus aan de beurt. Bijna hetzelfde verhaal behalve dat Suus nog langzamer heeft gereden en dat was dus ok. Ook zij kreeg een hele preek en hij vertelde haar ook dat hij haar eigenlijk zou moeten laten zakken maar ze kreeg het papiertje toch.

Toen ik wegreed met papiertje op zak kon ik het niet laten. Ik geloof dat de banden nu aan vervanging toe zijn........My god.

Hier beneden zie je de eerste 100m met de examinator....snappen jullie er iets van??

 

   

 

16-9-2008  

Ik ben inmiddels weer onderweg naar onze Chinese vestiging in Suzhou. Deze keer via Hong Kong omdat deze slimmerik zich behoorlijk vergist had in de geldigheidsdatum van zijn Chinese werkvergunning. Normaal gesproken laat ik elk jaar mijn werkvergunning met een jaar verlengen zodat ik niet elke keer een visum nodig heb als ik naar China ga. Ik wist gewoon zeker dat mijn werkvergunning tot 20 Sept. geldig was maar net voor vertrek denk ik toch nog maar even controleren en toen bleek het de 13de. te zijn. DAMN. Dat was flink balen want het is hier als Nederlander niet zo heel eenvoudig om een chinees visum te krijgen. Na uitgebreid onderzoek toch maar besloten om naar Hong Kong te reizen (2 uur + 15 uur vliegen)omdat het daar om een of andere reden een stuk makkelijker is. Enfin, in plaats van afgelopen maandag landen in Shanghai wordt dat nu vrijdagavond. Blijkt ook nog dat ze op dit moment in Hong Kong de express (one day) visum service tijdelijk hebben afgeschaft dus ik mag twee nachtjes in Hong Kong blijven.Dat gebeurd me dus echt nooit meer. Ron en onze nieuwe sales manager uit Israel zijn woensdag al aangekomen dus dat wordt dit weekend vergaderen om de achterstand in te halen. Ach ja, tijdens een chinese massage is dat geen opoffering :-)

Nou even iets anders uit Hong Kong. Het is dat het hier zo ontzettend benauwd is maar anders had ik meegedaan.

Mijn hotel ligt niet al te ver van het vliegveld en de omgeving is niet zo heel interessant. Je kunt wel zien hoe bergachtig Hong Kong is. Hong Kong is op geen manier met het echte China te vergelijken alhoewel ze er nu wel bijhoren. Maar nog steeds eigen currency (HK $) en streng bewaakte grenzen, eigen wetten , rijden aan de verkeerde kant van de weg etc. Voor Hong Kong heb je bijvoorbeeld geen visum nodig.

 

22-9-2008  

Inmiddels alweer een paar dagen in het 'echte' China. Ron en Aharon uit Israel hadden Suzhou park nog niet bezocht dus zondagmorgen zijn we daar even langs gegaan. Dit is echt een park voor de locals van Suzhou. Er zijn allerlei aktiviteiten op zondag en zo ook wat lichamelijke oefening. Er was nauwelijks beweging maar toen ik ging filmen kwamen ze in aktie.

Vervolgens heb ik hun een ander leuk plaatsje niet ver van Suzhou laten zien. Dit is Tongli, een oud traditioneel chinees dorpje Toen ik hier in 2004 voor het eerst kwam was het er nog echt heel stil en authentiek. Inmiddels hebben ze het toerisme helaas ontdekt

Dit is de ingang van Tongli. De bewoners wassen er nog steeds hun kleren, borden en hun groenten in het erg smerige water. Ik weet bijna zeker dat ik die groenten niet zou overleven.

Traditionele chinese opera, erg populair bij de oudere lokale bevolking. 5 Minuten is voor mij genoeg.

Traditionele chinese tuin met de grote karpers. Suzhou is wereldberoemd vanwege deze tuinen.

Dit is wat ik leuk vind in Tongli.De kleine straatjes iets verder weg van de toeristen.Hier krijg ik nog echt het gevoel van het oude China.

Ondanks dat de zon niet scheen was het ontzettend warm, vochtig en heel benauwd dus tijd voor een terrasje. Die waren hier vroeger nog niet.

Een van de erg toeristische attrakties is het chinees vissen met de aalscholvers. Ze hebben die beestjes een touwtje om de hals gebonden zodat ze de vis niet kunnen inslikken die ze voor de vissers vangen. Tsja wat kan ik er van zeggen. Dierenrechten neemt met nog steeds niet zo serieus hier.

Deze foto is een stuk scherper als de film en kun je de vogels veel beter zien.

 

Ik wilde Ron nog naar de kapper sturen maar hij wilde niet. Hij had zich een paar centen kunnen besparen. Vreemd........

29-9-2008  

Een weekje bij Xytech Suzhou:

Omdat een agenda van 2 weken in 1 week gepropt moest worden was het wel een heel drukke week. Helaas te weinig tijd om met onze nieuwe medewerkers een goed gesprek te voeren en dat vind ik wel jammer. Ik ben heel trots op wat we inmiddels bereikt hebben in Suzhou. In 2004 ben ik in mijn eentje begonnen met goedkeuring van Jan om eens te bekijken of we binnen XPS een nieuwe aktiviteit kunnen opstarten. Destijds nog geen enkele infra-structuur en was ik inkoper, sales engineer, quality engineer en produkt engineer tegelijkertijd. In eerste instantie met Oce aan de slag gegaan en een tweetal projecten binnengehaald, vervolgens kwam Jan op het idee om in China een fabriek op te starten en toen kwam alles in een stroomversnelling. In 2004 samen met Hang Xiaoli eerst in een klein kantoortje in Suzhou de voorbereidingen getroffen en vervolgens in Januari 2005 de fabriek in de gebruik genomen en tevens medewerkers gerecruteerd. Toen het in 2005 een beetje begon te draaien en we nieuwe klanten moesten gaan aantrekken hebben we Ron zo gek gekregen om ons team te versterken. Vervolgens volgenden Marco en later Liane. Na enkele jaren hard werken (maar met veel plezier) met z'n allen hebben we nu toch een business unit binnen XPS die een jaarlijkse omzet haalt van zo'n 6 miljoen euro en snel groeit. We hadden nooit gedacht dat we op zo'n korte tijd beroemde bedrijven zoals Oce, Kodak, HP en Flextronics op ons lijstje met klanten konden zetten. Jan zou het geweldig gevonden hebben dat weet ik zeker. Hij kon altijd zo super enthousiast worden en ging altijd voor goud....schitterend.

Xiaofang, Xiaoli, Linjun, Ron en de gek zelf in de receptie van de nieuwe fabriek die we in December 2007 in gebruik hebben genomen. Ofschoon we nog steeds onderdeel zijn van XPS hebben we wel een nieuwe naam: XYTECH Module Technologies. (we hebben wel voeten hoor).

De modules die we produceren worden steeds groter en complexer.

Dit is eigenlijk geen module meer maar een gereed produkt dat we bouwen voor een klant in de USA. De dames kunnen deze machine niet meer tillen met z'n tweeen dus voor het zwaardere werk hebben inmiddels ook ook behoorlijk wat mannelijke operators in dienst.

De tweede van links is onze oude hulp die we in dienst hadden. Een schat van een mens die altijd met haar scootertje heel ver moest reizen om bij ons te kunnen werken. Heel trouw poetste ze onze kantoren, kreeg ik elke morgen mijn koffie en schilde ze wat fruit voor mij. Altijd bezorgt dat ik niet genoeg binnen kreeg. Vorig jaar werd ze ernstig ziek en moest ze een buikoperatie ondergaan. Ze is inmiddels weer aardig opgeknapt maar nog niet fit genoeg om te werken. Als management team zijn we haar met zijn drieen thuis gaan bezoeken. We werden door haar man al buiten op straat opgewacht en heel erg hartelijk ontvangen. Mooi om te zien hoe ze woont samen met haar man. Jammer dat onze nieuwe fabriek te ver van haar huis afligt anders had ze misschien straks weer voor ons kunnen werken.

In het weekend hebben we een hele dag met zijn drieen besteedt om alle Xytech Suzhou managers en hun familie thuis te bezoeken. Heel bijzonder om te zien hoe onze mensen (allemaal samen met hun ouders en kind) wonen. Ik heb natuurlijk al heel wat mensen thuis bezocht maar bij deze mensen was ik nog nooit geweest. En overal eten he...geen ontkomen aan. De bananen worden je gewoon in de mond geduwd als je niet wilt :-) Heb nu even genoeg bananen gegeten voor een heel jaar.

Hele korte indruk van de assemblage aktiviteiten in onze Suzhou fabriek.

Het middageten in Suzhou.

En natuurlijk een diner met het team.